Victoria D2 dendert voort

Na de uitstekende partij van vorige week, stond er vandaag op papier een minder interessante partij op het programma: Victoria D2 tegen Breukelen D2. Vorige week tegen de koploper, vandaag tegen de hekkesluiter. Grote vraag zou dan ook zijn of we net zo scherp zouden zijn als vorige week.

Het begin leek goed. We zaten goed op de bal en Breukelen werd direct met de rug tegen de muur gezet. Ons middenveld schakelde goed tussen aanval en verdediging en voorin waren onze spitsen de tegenstander telkens te snel en te slim af. Achterin wisten we het eigenlijk niet, want we kregen bijna niets te doen. Hoewel . . . na een paar net niet doelpunten aan onze kant, ging Breukelen er opeens zomaar vandoor. Een flitsend schot werd echter perfect door Ceder klemvast gepakt, zodat we weer adem konden halen.

Na een minuut of tien spelen kwam Abel erin en nam de spitspositie over. Hij stond nog maar kort in het veld, toen Fenna een uitstekende onderschepping had op het middenveld. In haar ooghoeken zag ze Abel diepgaan en met een uitstekende pass speelde ze Abel in de voeten. Die nam keurig aan en draaide de bal perfect langs de keeper: 1-0! Toen even later Tom uit een corner de bal attent erin frommelde voor de 2-0 leek het gebeurd met de tegenstand van Breukelen. Maar oh, oh, wat zakte we opeens diep weg naar een paar wissels. Het lukte Breukelen zelfs om onze keeper te passeren en de 2-1 binnen te tikken. Dat was toch duidelijk niet de bedoeling!

De coaches namen de Victorianen in de rust dan ook even mee de kleedkamer in, om daar eens duidelijk te maken dat het zo niet verder kon en mocht gaan. Wat er precies is gezegd zal wel altijd geheim blijven, maar dat de boodschap aan kwam was wel duidelijk na de rust. Opeens ging de bal uitstekend rond van voet tot voet. Fenna was nu midhalf en dat deed zij met verve! Uitstekend werd het spel nu van links naar rechts en vice versa verdeeld. Maar eigenlijk alle helden speelden nu klassen beter dan in de eerste helft. Het was dan ook niet vreemd dat opeens bleek dat Victoria echt veel sterker is dan Breukelen. De doelpunten vielen nu als gehaktballen uit de lucht (vrij naar 'Het regent gehaktballen') en er waren nogal wat mooie doelpunten bij!

Bijzonder mooi was de kopbal van Max. Op een goede voorzet van Jesse op rechts, dook Max perfect voor zijn tegenstander en kopte de bal stijlvol, halfvallend achter de keeper.
Uiteindelijk liepen we eenvoudig uit naar een zeer duidelijke 9-1 (!) overwinning. En op basis van de tweede helft werd nog eens duidelijk hoe belabberd het eigenlijk in de eerste helft was gegaan. Maar goed, met de juiste woorden in de rust en het goede karakter in het veld, hebben we al met al toch gewoon een goede pot gespeeld en verdiend de drie punten in Hilversum gehouden.