Victoria D2 strijdend ten onder in de beker

Enigszins verzwakt door de vakantie (Abel en Tom weg) en de slepende blessure van Joppe, verschenen we vandaag met 11 jongens en Fenna aan de start. Gelukkig kon Marcello uit de D3 invallen, zodat we toch met 2 wisselspelers aan de wedstrijd konden beginnen. Helaas bleek het achteraf niet voldoende om voltallig het eindsignaal te halen.

De wedstrijd begon lekker. Met goed combinatievoetbal wisten we Almere D2 onder druk te zetten. De bal werd regelmatig in keurige driehoekjes tussen verdediging en middenveld heen en weer gekaatst en met regelmaat werd zelfs, via de goed als midhalf spelende Jesse, de andere kant van het veld gezocht. Ook Almere speelde verzorgd voetbal, waardoor het voor de talrijke toeschouwers een aantrekkelijke wedstrijd werd om te zien. Bij een gevaarlijke uitbraak van Almere kwam Ceder goed zijn goal uit en pikte de bal voor de grote spits van Almere zijn voeten vandaan. Helaas kwam die toch nog tegen de handen van Ceder. Twee blessurebehandelingen mochten niet baten, waarna Ceder besloot te stoppen (jammer dat je niet bleef om te kijken hoe je teamgenoten het verder deden). Onze vaste stand-in Abel was er niet, dus mocht reserve-reserve-keeper Julian W. zijn competitiedebuut maken als keeper. En hoewel hij dat vol overtuiging deed, was het vooral voorin op links een forse aderlating. Vanaf dat moment over links geen karakteristieke rushes meer richting de achterlijn ;-(

Victoria speelde volgens de eigen supporters in de eerste helft iets sterker dan Almere en zelfs de toeschouwers van Almere hoorden we op een gegeven moment zeggen dat er een doelpunt in de lucht hing voor Victoria. Helaas viel de goal aan de andere kant. Met een prachtig afstandsschot, waarvan elke voetballer hoopt dat ze er af en toe zo eentje mogen maken, kwam Almere vlak voor rust op 0-1. Zelfs Maarten Stekelenburg had alleen kunnen kijken naar deze bal! Behalve een doelpunt, vielen er ook veel blessures te noteren aan de kant van Victoria. De wedstrijd was niet hard, maar op de een of andere manier werden onze helden steeds zodanig aangetikt dat doorvoetballen vaak lastig was. Nadat Ceder al was verdwenen, moest ook Max B. na een minuut of twintig het veld verlaten vanwege een tik op de kuit waardoor hij niet goed meer kon lopen. Met Fenna op de rechtsback positie voetbalden we de eerste helft uit.

De tweede helft was in het begin voor Almere. Via hun balvaste spits en snelle rechtsbuiten kwamen zij gevaarlijk dicht in de buurt van onze goal. De lat moest ons twee keer redden en een vrije schietkans werd op Anderlecht-waardige wijze hoog over de goal geschoten. Helaas kon dat niet heel lang goed gaan. Via weer een snelle aanval over rechts werd de bal voorgegeven en bij de tweede paal keurig ingekopt: 0-2. Gelukkig liet Victoria de moed niet zakken, ondanks de achterstand en de nog steeds vervelende blessures die steeds te noteren vielen. Vol overtuiging zochten we de aanval. Bij een goede actie werd Koen iets buiten het strafschop gebied neergehaald. Een straf van vijf minuten voor de tegenstander en een vrije trap waren het gevolg. Aanvoerder Skip eiste de bal op en schoot met zijn linker de bal keurig over de muur, richting de kruising . . . . . op de lat! Aj, aj, aj, wat een pech.

Maar de druk bleef en toen de bal deze keer via Fenna werd voorgezet dook Max O. vol overtuiging de scrimmage in, schoot op goal, tegen een tegenstander op de doellijn. De bal ging echter zo hard dat de terugkaatsende bal via een hoofd van de tegenstander alsnog de goal in ging: 1-2!! De anschluss treffer was een feit: tijd om nog fanatieker op jacht te gaan naar de gelijkmaker. Helaas werd Max O. vlak daarna in de rug gelopen waardoor ook hij geblesseerd naar de kant moest. Met de resterende tien bleef Victoria jagen op de goal van Almere. En dat was achterin soms merkbaar bij ons. Want met tien vol in de aanval, levert achterin nog wel eens een probleempje op. Regelmatig brak Almere er uit, waardoor Skip, Cypriaan, Matthijs en Beer vol aan de bak moesten. Gelukkig slaagden ze er steeds in om verdere schade te beperken. En toen, vlak voor tijd weer een afgeketste bal, die door Jesse in de stuit vol op de slof wordt genomen. De eerste kreten gaan al door de lucht, maar ohhh, de bal zeilt net over de kruising. Maar we zijn nog niet bekomen, of over rechts breken we via Marcello uit. Met vier tegen één stormen we richting de Almeerse goal, maar de op zich goed teruggelegde bal komt net niet bij de goed meegekomen Koen, Julian S en Jesse, waardoor ook deze laatste mogelijkheid net niet kan worden benut. En dan fluit de goed leidende scheidsrechter voor het einde. Met een gemengd gevoel kijken we terug. We hebben goed gevoetbald, zelfs het laatste kwartier met z'n tienen de tegenstander onder druk kunnen zetten, kansen gecreeerd (en kansen tegen gehad), gescoord, maar toch verloren. Het had mooi geweest als we er penalties uit hadden kunnen slepen, maar helaas, dat lukte net niet en daarmee is het bekertoernooi ten einde voor Victoria D2. Maar genoten hebben we wel van jullie uitstekende partij voetbal!!

CSW uit: altijd lastig!

Om kwart voor zeven sloeg de regen tegen de daken, vlak voordat de wekker het signaal gaf om ons klaar te gaan maken voor de reis naar de polder bij Wilnis. Een licht onrustig gevoel speelde door de onderbuik: CSW, dat is toch die club waar nooit wordt gevoetbald als de regen iets harder is dan miezerniveau? Maar ja, om zeven uur 's morgens bellen zou wel geen zin hebben!
Dus in de auto, ruitenwissers aan, muziekje aan en kletsen over het gedrag op de training en in de kleedkamer. Eén kilometer voor de ingang van het CSW complex verscheen het eerste berichtje: AFGEKEURD. 800 meter voor de ingang verscheen het tweede SMS berichtje: AFGEKEURD.
Helaas, het wedstrijdsecretariaat kon het bevestigen: AFGEKEURD. Maar goed, de koffie was gratis, want voor 8 uur geschonken!
Tja, CSW uit: altijd lastig!

Hoge bomen . . . . trotseren de wind

Victoria D2, storm, veld 3 en bomen van tegenstanders. Zie hier de belangrijskte ingrediënten van een partijtje voetbal van onze helden. Victoria D2 hadden we als ingrediënt verwacht, maar de enorme storm, het slechte veld en zeker ook de enorme lengte (en breedte) van een aantal van onze tegenstanders deden de wenkbrauwen vooraf al een beetje fronsen. Maar goed, gevoetbald werd er!



Hilversumse reuzen verdedigen doel



We begonnen met stormkracht 8 tegen en de toeschouwers verwachtten dat de bal niet vaak uit ons eigen strafschopgebied zou komen. Maar Tom bleek verrassend ver te komen van achteruit, waardoor onze spitsen toch een aantal keren goed werden gelanceerd. Helaas bleek de linkerback van Hilversum slechts 8 stappen nodig te hebben van middenlijn tot achterlijn en wist de laatste man van Hilversum met gerichte heup- en schouderduwen spits Abel volledig te isoleren. Daar staat tegenover dat Hilversum ondanks de storm mee ook niet extreem gevaarlijk werd. Behalve als er af en toe een corner was, want dan bleken onze mannen toch echt een paar koppen te klein. Gelukkig gingen de ballen naast of wist Ceder erger te voorkomen. De rust ging dan ook in met de beruchte brilstand: 0-0.

Vol verwachting stond het publiek langs de kant voor de 2e helft. Als je immers relatief makkelijk overeind blijft met storm tegen, moet het na de rust met storm mee een heuse stormloop worden op de goal van de tegenstander. Maar dat viel helaas, net als tegen Altius een paar maanden geleden, nogal tegen. Sterker nog: een bal binnendoor verraste onze verdediging en hoewel Ceder uitstekend zijn doel verkleinde door snel uit te komen, was het toch raak: 0-1. Dat was even een domper voor alles en iedereen die Victoria D2 een goed hart toedraagt. Gelukkig pakten Fenna en de mannen het weer goed op. Niet veel later bereikte een diepe bal van Tom de goed weggelopen Julian S. En hoewel de reus van Hilversum D1 snel naderde, bleef Julian opmerkelijk cool. Hij nam de bal keurig aan en tikte heel bekeken de bal met de rechterbuitenkant in de hoek: 1-1! Nu zou alles toch nog goed komen, toch?

Helaas, helaas. Ondanks goede scoringsmogelijkheden voor Julian W. en Koen krijgen we de bal er niet in. Opeens is daar een diepe bal op een spits van Hilversum. De vlag gaat omhoog voor buitenspel, maar de scheidsrechter negeert het signaal en laat doorspelen. De spits van Hilversum laat zich niet van de wijs brengen en scoort beheerst de 1-2. Frustratie alom, zeker ook als na afloop diverse Hilversum aanhangers zeggen dat het inderaad buitenspel was. Maar ja, part of the deal. We proberen nog aan te zetten voor de laatste drie minuten, maar het echte geloof is weg. Als het eindsignaal klinkt staan de tranen hier en daar in de ogen van onze helden.
Op deze manier verliezen doet pijn, maar een beetje zelfkritiek kan ook geen kwaad van tijd tot tijd. We waren niet fel genoeg op de bal, verloren te veel duels en waren af en toe ook drukker met dramatische bewegingen maken dan met voetballen. En ja, als de tegenstander dan gewoon doorgaat met voetballen en de scheidsrechter één keer een foutje maakt, dan zit het wel eens tegen. Volgende week gewoon weer een herkansing!