Victoria D2 nu wel voorbij Altius D1

Voetbalwedstrijd in spijkerbroek

Na de wedstrijd met twee gezichten van vorige week, stond vandaag weer Altius D1 op het programma. Maar deze keer thuis, bij Victoria. Helaas niet op één van de mooie kunstgrasvelden, maar ver weg op veld 4, waar de bal zo heerlijk van je voeten weg kan stuiteren. De al zeer goed gevulde ziekenboeg werd vandaag versterkt met Max B. (gekneusde knie) en Cypriaan (gebroken arm). Waar wij ooit nog dachten dat 15 jongens wat veel was voor een elftal, begint zo langzamerhand de gedachte op te spelen dat je al gauw zo'n mannetje of 18 nodig hebt om het seizoen door te komen ;-) Maar alle geblesseerden waren wel aanwezig en deden mee met de strijdkreet voor de wedstrijd. Grappig om daarna een half elftal hinkend in spijkerbroek naar de zijlijn te zien gaan.

Maar gevoetbald werd er ook! De wedstrijd ging vanaf het begin gelijk op. Beide verdedigingen waren over het algemeen winnaar in de duels, waardoor het spel zich vooral rond de middenlijn afspeelde. Daar bleken Max O., Jesse en Mathijs (en later Fenna en Beer) over het algemeen toch iets sterker dan de Altius middenvelders, waardoor Victoria een licht overwicht had op het veld. Dat leidde na een minuut of tien tot een goede schietkans van Max O., maar helaas kwam Julian S. net oversteken zodat de bal niet tussen de palen belandde maar op de rug van Julian. Altius probeerde uiteraard ook onze verdediging op de proef te stellen, maar achterin hadden Tom, Lars, Skip en Joppe hun tegenstanders goed in de tang. Met name Tom was weer ouderwets op dreef als stofzuiger van verdwaalde diepteballen. Eén keer leek het even mis te gaan, maar gelukkig raakte de vrijgekomen Altius speler voldoende onder de indruk van de goed uitgekomen Max, zodat de bal voor de goal langs ging. Bij rust dan ook een brilstand.



Tom haalt weer eens weg

 De Victoria aanhang was wat nerveus bij de start van de tweede helft, want vorige week was dat het moment dat opeens alles misliep. Hoe zou dat nu gaan? Het spelbeeld veranderde in ieder geval niet ten opzichte van de eerste helft. Nog steeds een iets beter Victoria, dat vooral op het middenveld de slag won van Altius, maar nu langzamerhand iets gevaarlijker werd in de voorhoede. Hoewel Julian W. geen top dag had vandaag, stichtte hij nu toch wat meer gevaar dan in de eerste helft en langzamerhand werd Altius verder terug gedrongen. Een goede dieptepass van Jesse binnendoor bereikte de op tijd gestartte Julian S. die perfect langs zijn tegenstander gleed en de bal voorzette. Helaas miste drie Victorianen bij de tweede paal de bal zo vlak voor de lege goal. Maar even daarna was het toch raak. Na een overtreding aan de zijkant, mocht Victoria een vrije trap nemen. Met veel gevoel draaide Jesse de bal voor de goal en daar lette de sterke Altius verdediging niet op de kleinste man van het veld. En tja, dat moet je dus niet doen als die kleinste man Jason heet! Want uitgerekend hij nam de bal op het hoofd en passeerde de zeer goed spelende keeper van Altius: 1-0! Een mengeling van vreugde en zorg golfde langs de zijlijn. Dit hadden we vorige week ook meegemaakt: beter spelen, 1-0 voorkomen en vervolgens kansloos drie goals incasseren. Maar deze keer bleef Victoria geconcentreerd. Het belangrijkste verschil met vorige week was vooral dat we onze duels bleven winnen en daardoor Altius niet in hun spel lieten komen. De tegenstander wilde wel aandringen, maar werd eigenlijk geen moment gevaarlijk. De paar ballen die richting de goal kwamen, kon Max allemaal rustig vangen zonder zicht bovenmatig in te hoeven spannen. Omdat het slechts 1-0 was bleef het echter wel heerlijk spannend, want je weet maar nooit hoe een foutje opeens kan worden afgestraft. Maar gelukkig, daar klonk het eindsignaal van de wederom uitstekend fluitende scheidsrechter. Victorianen blij, toeschouwers blij en ook de Altius aanhang, met uitzondering van de Altius coach, konden zich wel vinden in de overwinning van Victoria. Gelukkig, dus toch geen Angstgegner!

Altius D1 ontpopt zich als Angstgegner voor Victoria D2

Na twee goede overwinningen lonkt de eerste plaats voor onze Victoria helden. Maar dan moet er wel worden afgerekend met het altijd lastige Altius. Ten opzichte van vorige week konden Jesse en Joppe (na lange afwezigheid) weer meedoen, maar zaten Koen, Abel en Ceder nog in de lappenmand. Ook Fenna kon er niet bij zijn, waardoor we weer een beroep moesten doen op invallers. Gelukkig kon Marcello weer meedoen en kon ook Mickey rechtstreeks na zijn wedstrijd in de E1 doorracen naar de goal van de D2.

We begonnen goed aan de wedstrijd, hoewel de vechtlust van de vorige twee wedstrijden niet echt zichtbaar werd. We waren veel beter dan Altius, dat de eerste 20 minuten bijna niet over de middenlijn is geweest, maar het wilde niet echt sprankelen bij Victoria. De halve kansjes die we kregen werden netjes door de Altius verdediging ongedaan gemaakt of we waren zelf niet scherp genoeg om goed te mikken of snel te handelen. Zo ontstond er gedurende de eerste helft wel een enorm overwicht, maar hadden de toeschouwers nooit het gevoel dat het wel goed zou komen vandaag. Hopelijk zou coach Wout zijn mannen in de rust de juiste spirit mee kunnen geven, zodat er toch nog wat te genieten zou zijn.



Marcello heeft de 0-1 gescoord

 Het leek er wel even op, want na de rust begonnen we scherp aan de tweede helft. Voorin werden we iets gevaarlijker en langzamerhand voelden vriend en vijand dat het Victoria doelpunt er aan zat te komen. Uiteindelijk kwam hij dan ook. En een hele fraaie zelfs. Vanaf de rand van het strafschopgebied nam Marcello een bal vol op de wreef en met een prachtige boog zeilde de bal buiten het bereik van de keeper in de rechterbovenhoek: 0-1. Nu zou het allemaal goed komen.

Niets bleek minder waar. Of wij nu dachten er wel te zijn of dat Altius wakker werd door de tegengoal zal wel nooit duidelijk worden, maar dat er iets veranderde na de 0-1 was wel duidelijk. Vanaf dat moment kwam Victoria namelijk niet meer aan de bak. Op alle plaatsen in het veld was Altius opeens de betere ploeg. Ze combineerde er lustig op los en onze Victoria helden stonden er bij en keken er naar. Niet in staat om het extra stapje te zetten en zo de wedstrijd weer naar de hand te zetten. Met twee goede schoten, die net onder de lat binnenvielen en dus buiten bereik van Mickey,  maakte Altius er in korte tijd 2-1 van.



Vertwijfeling na de 1-1 van Altius



Normaal stroopt Victoria dan de mouwen op, maar deze keer leken we er niet meer in te geloven. Het was dan ook niet raar dat ook de 3-1 nog viel. Op basis van de laatste 20 minuten een terechte uitslag, want Victoria werd alle kanten opgespeeld. Maar de vraag blijft hoe het kan dat voor de tweede keer dit seizoen Victoria zoveel beter is dan Altius, maar niet in staat blijkt om dat om te zetten in een goede voorsprong. Hebben wij onze Angstgegner gevonden?!

Volgende week weten we meer, want dan staat Victoria - Altius op het programma. Kom op Victoria D2, laat zien dat we wat recht te zetten hebben!

Victoria D2 houdt het lang spannend tegen Huizen D2

De ziekenboeg van Victoria D2 was al goed gevuld met Ceder, Abel en Joppe, maar vandaag voegden Jesse en Koen zich ook in die boeg. Een zwaar gehavend Victoria derhalve, dat gelukkig door het invallen van keeper Micky uit de E'tjes en Marcello uit de D3 toch met z'n 13en aan de start kon verschijnen.

Het begin was wat wijfelend. De bal werd steeds net iets te zacht ingespeeld, waardoor tegenstander Huizen D2 met regelmaat de duels kon winnen. Maar na een minuut of vijf begon de Victoria-trein langzaam op stoom te komen. Helemaal toen spelverdeler Max O. een van zijn befaamde steekballen gaf. Julian W. wist de bal op waarde te schatten, sneed binnendoor, passeerde de keeper en tikte de bal lekker tegen de touwen:1-0!



Julian scoort de 1-0



Een heerlijk begin, dat de toeschouwers en coach Wout het gevoel gaf dat ondanks alle blessures het toch nog wel goed kon komen vandaag. Zeker omdat Victoria steeds beter ging voetballen. Met name de rechterkant met Max B., Matthijs en Beer speelden een heerlijke pot voetbal. Met grote regelmaat lieten zij de bal prachtig van voet tot voet gaan. Max O. zorgde vervolgens weer prima voor de verplaatsing naar links, waar Fenna weer haar 'mannetje' stond vandaag. Maar eigenlijk iedereen stond goed te voetballen. Cypriaan verdient vandaag wel een extra compliment. Hij had de sterke en snelle rechtsbuiten van Huizen tegenover zich en ondanks dat hij het op snelheid niet kon winnen, wist hij toch bijna alle duels in zijn voordeel te beslissen: klasse!



Het enige dat in de eerste helft eigenlijk niet ging volgens plan, was het maken van doelpunten. De toeschouwers telden wel vijf opgelegde kansen om de score uit te breiden naar een comfortabeler stand, maar of het vizier stond niet helemaal scherp of de keeper van Huizen stond in de weg.



Kopbal van de lijn gehaald

De rust ging dan ook in met een zeer verdiende, maar toch enigszins benauwde 1-0 voorsprong.



En benauwd werd het zeker in de tweede helft, want Huizen kwam sterker uit de kleedkamer dan Victoria. Nu moest Micky regelmatig bewijzen dat hij een prima vervanger was op goal, want met een paar goede reddingen wist hij de gelijkmaker te voorkomen. Huizen ging en moest meer risico nemen, waardoor onze snelle mannen voorin (Marcello en Julian W.) meer ruimte kregen. Via de vaak goed kaatsende Julian S. kreeg Victoria weer langzamerhand kansen om de score uit te breiden, maar ook nu werden er weer mooie kansen om zeep geholpen. Ook de paal moest Huizen bijstaan.



De paal moet Huizen redden



Maar opeens was het zo ver: uit een rare langzame bal, die hoog voor de goal kwam, kopte Marcello de bal al net zo raar en langzaam in de kruising. Maar raar of niet, de 2-0 was een feit. En daarmee was ook het verzet van Huizen gebroken. Ze probeerden het nog wel, maar onze achterhoede onder leiding van de weer sterke Tom en Skip kwam niet meer in de problemen, terwijl wij nog twee keer het net wisten te vinden. Toen de uitstekende scheidsrechter na twee keer dertig minuten affloot, stond er dan ook een comfortabele 4-0 op de borden. Wat geflatteerd gezien de goede tegenstand in de tweede helft van Huizen, maar dat Victoria de overwinning verdiende was voor de meeste toeschouwers wel duidelijk.

Victoria D2 winnaar van prachtige strijd tegen Argon D2

Met de heerlijke wedstrijd uit de najaarscompetitie nog voor ogen, stonden er weer vele hoopvolle supporters langs de zijlijn. Zou er vandaag weer zo'n prachtige strijd ontstaan tussen twee goed voetballende ploegen? Bij Victoria veel geblesseerden, waardoor Max en Jason moesten invallen (klasse mannen, bedankt!), maar ook de Argonauten moesten hun aanvoerder geblesseerd missen. Gelukkig bleef er nog heel veel talent beschikbaar om er ook vandaag weer een hele mooie pot van te maken.

Iets over enen floot de wederom uitstekende scheidsrechter voor de aftrap. Vanaf het allereerste begin was duidelijk dat er twee goede ploegen op het veld stonden. De aanval werd vaak keurig van achteruit opgebouwd. Tom en Skip hielden het centrum voor keeper Max in de gaten en op de zijkanten begonnen we met Cypriaan en Max B. Om het trio Max'en compleet te maken, hadden we Max O. centraal op het midden spelen. Eén schreeuw "Max, let op!" was vandaag voldoende om het halve team wakker te houden. Een groot deel van de eerste helft werd uitgevochten op het middenveld. Naast Max O., speelden Jesse en Beer (en later ook Fenna en Matthijs) een uitstekende partij. Samen wisten ze regelmatig de spitsen Julian W., Koen en Julian S. aan te spelen, maar moesten ze ook flink aan de bak om het sterke Argon middenveld in bedwang te houden. Al was het maar, om te voorkomen dat de twee ijzersterke voorhoede spelers van Argon zouden worden aangespeeld. De strijd ging gelijk op. Totdat keeper Max de bal in zijn handen kreeg en Koen vrij zag staan. Met een magistrale worp zette hij Koen aan het werk. Koen nam aan en zag Max O. diep gaan. Met stijgende verbazing zagen de toeschouwers vervolgens dat Max zichzelf overtrof, en overtrof, en overtrof, want hij ging niet alleen diep, hij liep zijn tegenstander er gewoon uit! Jawel, Max O. op snelheid langs de verdediging, het moet niet gekker worden bij Victoria D2 ;-). Dat werd het dus wel, want Max was niet alleen sneller dan de verdediger, hij passeerde zelfs de keeper met een heerlijke schuiver, ondanks de druk die de tegenstander uitoefende: 1-0!!



Max scoort de 1-0

 Onze helden gingen uit hun dak van vreugde en ook de vele toeschouwers lieten zich niet onbetuigd. Met een goed gevoel gingen de Victorianen dan ook de rust in en de toeschouwers konden ontspannen napraten.

De tweede helft begon van beide kanten weer sterk, maar langzamerhand kreeg Argon het overwicht. Met name de nummers 9 en 10 aan Argon zijde werden steeds meer een plaag voor onze verdediging. Op een diepe bal moest Tom achter een van beide aan. De clash die dat opleverde betekende een terechte strafschop, hoewel Tom het daar vanzelfsprekend niet helemaal (of helemaal niet) mee eens was. Als een tijger stond Max klaar op de lijn, maar helaas, de bal werd onberispelijk hard langs hem heen geschoten.

Max staat klaar voor de penalty

Deze goal gaf de tegenstander nog meer hoop en de druk nam toe. Helaas gebeurde waar het al een beetje naar uitzag. Een diepe pass van Argon, onnodig balverlies bij Victoria en de spits van Argon rond perfect af: 1-2. De teleurstelling droop van de gezichten van onze helden af. Maar dan hebben we altijd Jason nog! Vanaf de aftrap wordt de bal terug gespeeld naar Tom. Hij neemt aan, passeert een mannetje en ziet Jason diep gaan. Jason gaat er als een speer vandoor, snijdt perfect voor zijn tegenstander langs en schiet de bal met een heerlijk curve over de niet helemaal goedstaande keeper van Argon in de verre hoek: 2-2!! Wat een heerlijke goal en wat een prachtig moment om hem te maken. Jason is al niet groot, maar onder de berg op hem springende teamgenoten is hij even volledig onzichtbaar. Als de berg weer oplost, komt Jason gelukkig weer tevoorschijn. We hebben nog een minuut of vijf te gaan en supporters van beide zijde leggen zich al min of meer neer bij een terecht gelijkspel. Maar weer is het Jason die daar toch echt anders over denkt. Op een bijna onmogelijke bal, gaat hij toch vol overtuiging de sprint aan. En die overtuiging maakt het verschil, want hij weet de bal toch te bemachtigen voordat de Argon verdediging kan ingrijpen. Omdat hij wel wat ver aan de buitenkant staat, geeft hij de bal voor. De bal komt iets te ver, maar Julian S. weet hem keurig binnen te houden. Hij houdt zijn hoofd koel en ziet op de rand van het strafschopgebied Julian W. vrij staan. Hij legt de bal terug, Julian W. beroert de bal met veel gevoel en draait de bal over de kansloze keeper heen in de verre hoek: 3-2 en het Victoria terrein ontploft!! Even wordt gevreesd dat de inmiddels vele toeschouwers op het balkon, aangetrokken door deze prachtige pot voetbal, met zijn allen naar beneden zullen storten ;-)


Julian W. laat de bal in de verre hoek verdwijnen: 3-2!!

 En oh, wat zijn die laatste 3, 4 minuten dan weer onwaarschijnlijk spannend, net als destijds uit bij Argon. Maar Fenna en haar mannen houden stand en slepen ook deze keer weer de volle buit binnen. Complimenten ook weer aan Argon, want samen met onze helden maakten ze er weer een prachtige partij voetbal van. We kunnen niet wachten op de return!