Victoria D2 nu wel voorbij Altius D1

Voetbalwedstrijd in spijkerbroek

Na de wedstrijd met twee gezichten van vorige week, stond vandaag weer Altius D1 op het programma. Maar deze keer thuis, bij Victoria. Helaas niet op één van de mooie kunstgrasvelden, maar ver weg op veld 4, waar de bal zo heerlijk van je voeten weg kan stuiteren. De al zeer goed gevulde ziekenboeg werd vandaag versterkt met Max B. (gekneusde knie) en Cypriaan (gebroken arm). Waar wij ooit nog dachten dat 15 jongens wat veel was voor een elftal, begint zo langzamerhand de gedachte op te spelen dat je al gauw zo'n mannetje of 18 nodig hebt om het seizoen door te komen ;-) Maar alle geblesseerden waren wel aanwezig en deden mee met de strijdkreet voor de wedstrijd. Grappig om daarna een half elftal hinkend in spijkerbroek naar de zijlijn te zien gaan.

Maar gevoetbald werd er ook! De wedstrijd ging vanaf het begin gelijk op. Beide verdedigingen waren over het algemeen winnaar in de duels, waardoor het spel zich vooral rond de middenlijn afspeelde. Daar bleken Max O., Jesse en Mathijs (en later Fenna en Beer) over het algemeen toch iets sterker dan de Altius middenvelders, waardoor Victoria een licht overwicht had op het veld. Dat leidde na een minuut of tien tot een goede schietkans van Max O., maar helaas kwam Julian S. net oversteken zodat de bal niet tussen de palen belandde maar op de rug van Julian. Altius probeerde uiteraard ook onze verdediging op de proef te stellen, maar achterin hadden Tom, Lars, Skip en Joppe hun tegenstanders goed in de tang. Met name Tom was weer ouderwets op dreef als stofzuiger van verdwaalde diepteballen. Eén keer leek het even mis te gaan, maar gelukkig raakte de vrijgekomen Altius speler voldoende onder de indruk van de goed uitgekomen Max, zodat de bal voor de goal langs ging. Bij rust dan ook een brilstand.



Tom haalt weer eens weg

 De Victoria aanhang was wat nerveus bij de start van de tweede helft, want vorige week was dat het moment dat opeens alles misliep. Hoe zou dat nu gaan? Het spelbeeld veranderde in ieder geval niet ten opzichte van de eerste helft. Nog steeds een iets beter Victoria, dat vooral op het middenveld de slag won van Altius, maar nu langzamerhand iets gevaarlijker werd in de voorhoede. Hoewel Julian W. geen top dag had vandaag, stichtte hij nu toch wat meer gevaar dan in de eerste helft en langzamerhand werd Altius verder terug gedrongen. Een goede dieptepass van Jesse binnendoor bereikte de op tijd gestartte Julian S. die perfect langs zijn tegenstander gleed en de bal voorzette. Helaas miste drie Victorianen bij de tweede paal de bal zo vlak voor de lege goal. Maar even daarna was het toch raak. Na een overtreding aan de zijkant, mocht Victoria een vrije trap nemen. Met veel gevoel draaide Jesse de bal voor de goal en daar lette de sterke Altius verdediging niet op de kleinste man van het veld. En tja, dat moet je dus niet doen als die kleinste man Jason heet! Want uitgerekend hij nam de bal op het hoofd en passeerde de zeer goed spelende keeper van Altius: 1-0! Een mengeling van vreugde en zorg golfde langs de zijlijn. Dit hadden we vorige week ook meegemaakt: beter spelen, 1-0 voorkomen en vervolgens kansloos drie goals incasseren. Maar deze keer bleef Victoria geconcentreerd. Het belangrijkste verschil met vorige week was vooral dat we onze duels bleven winnen en daardoor Altius niet in hun spel lieten komen. De tegenstander wilde wel aandringen, maar werd eigenlijk geen moment gevaarlijk. De paar ballen die richting de goal kwamen, kon Max allemaal rustig vangen zonder zicht bovenmatig in te hoeven spannen. Omdat het slechts 1-0 was bleef het echter wel heerlijk spannend, want je weet maar nooit hoe een foutje opeens kan worden afgestraft. Maar gelukkig, daar klonk het eindsignaal van de wederom uitstekend fluitende scheidsrechter. Victorianen blij, toeschouwers blij en ook de Altius aanhang, met uitzondering van de Altius coach, konden zich wel vinden in de overwinning van Victoria. Gelukkig, dus toch geen Angstgegner!