Hoge bomen . . . . trotseren de wind

Victoria D2, storm, veld 3 en bomen van tegenstanders. Zie hier de belangrijskte ingrediënten van een partijtje voetbal van onze helden. Victoria D2 hadden we als ingrediënt verwacht, maar de enorme storm, het slechte veld en zeker ook de enorme lengte (en breedte) van een aantal van onze tegenstanders deden de wenkbrauwen vooraf al een beetje fronsen. Maar goed, gevoetbald werd er!



Hilversumse reuzen verdedigen doel



We begonnen met stormkracht 8 tegen en de toeschouwers verwachtten dat de bal niet vaak uit ons eigen strafschopgebied zou komen. Maar Tom bleek verrassend ver te komen van achteruit, waardoor onze spitsen toch een aantal keren goed werden gelanceerd. Helaas bleek de linkerback van Hilversum slechts 8 stappen nodig te hebben van middenlijn tot achterlijn en wist de laatste man van Hilversum met gerichte heup- en schouderduwen spits Abel volledig te isoleren. Daar staat tegenover dat Hilversum ondanks de storm mee ook niet extreem gevaarlijk werd. Behalve als er af en toe een corner was, want dan bleken onze mannen toch echt een paar koppen te klein. Gelukkig gingen de ballen naast of wist Ceder erger te voorkomen. De rust ging dan ook in met de beruchte brilstand: 0-0.

Vol verwachting stond het publiek langs de kant voor de 2e helft. Als je immers relatief makkelijk overeind blijft met storm tegen, moet het na de rust met storm mee een heuse stormloop worden op de goal van de tegenstander. Maar dat viel helaas, net als tegen Altius een paar maanden geleden, nogal tegen. Sterker nog: een bal binnendoor verraste onze verdediging en hoewel Ceder uitstekend zijn doel verkleinde door snel uit te komen, was het toch raak: 0-1. Dat was even een domper voor alles en iedereen die Victoria D2 een goed hart toedraagt. Gelukkig pakten Fenna en de mannen het weer goed op. Niet veel later bereikte een diepe bal van Tom de goed weggelopen Julian S. En hoewel de reus van Hilversum D1 snel naderde, bleef Julian opmerkelijk cool. Hij nam de bal keurig aan en tikte heel bekeken de bal met de rechterbuitenkant in de hoek: 1-1! Nu zou alles toch nog goed komen, toch?

Helaas, helaas. Ondanks goede scoringsmogelijkheden voor Julian W. en Koen krijgen we de bal er niet in. Opeens is daar een diepe bal op een spits van Hilversum. De vlag gaat omhoog voor buitenspel, maar de scheidsrechter negeert het signaal en laat doorspelen. De spits van Hilversum laat zich niet van de wijs brengen en scoort beheerst de 1-2. Frustratie alom, zeker ook als na afloop diverse Hilversum aanhangers zeggen dat het inderaad buitenspel was. Maar ja, part of the deal. We proberen nog aan te zetten voor de laatste drie minuten, maar het echte geloof is weg. Als het eindsignaal klinkt staan de tranen hier en daar in de ogen van onze helden.
Op deze manier verliezen doet pijn, maar een beetje zelfkritiek kan ook geen kwaad van tijd tot tijd. We waren niet fel genoeg op de bal, verloren te veel duels en waren af en toe ook drukker met dramatische bewegingen maken dan met voetballen. En ja, als de tegenstander dan gewoon doorgaat met voetballen en de scheidsrechter één keer een foutje maakt, dan zit het wel eens tegen. Volgende week gewoon weer een herkansing!